در ترافیک جانکاه، و در راه کلاس دوشنبه صبح ها بودم که روی یه دیواره بزرگ که به تازگی نقاشی و رنگ آمیزی شده بود، از قول حضرت علی (ع) خوندم: جلب محبت دیگران نیمی از عقل است.
تو راه خیلی به این موضوع فکر کردم. تا این که به کلاس رسیدم و در میانه های کلاس یه فرصتی پیش اومد و موضوع را این طور مطرح کردم که هر وقت می خوایم به کسی محبت کنیم زود یادمون می افته که ممکنه به خودشیرینی و پاچه خواری متهم شیم!!
اونوقت پشیمون می شیم و نه به فکر محبت کردن می افتیم و نه به فکر جلب محبت!! بعدش می شیم آدم های تنهایی که امروز می بینیم!! باید تا دیر نشده توی دلامون یه خونه تکونی داشته باشیم و بگردیم راه های محبت کردن را دوباره غبارروبی کنیم. چون احتمالا خیلی وقته که از ترس اتهام های جورواجور! فقط به مامان و بابامون و آدم های خیلی نزدیک فامیل محبت کرده ایم. از هیچ چی هم نترسیم و نگیم که دیگران چی می گن؟! ما محبت کنیم و بعدش آثار اونو تو زندگی مون دوباره بچشیم. فکر کنم این داروی افسردگی ما شهرنشین ها هم باشه و ما رو از تنهایی در بیاره. آخه خدای مهربون برامون یه عالمه دوست آفریده که همشونو تنها گذاشتیم!!! می گید نه!! امتحان کنیم.
هر اتفاقی، بزرگ یا کوچک وسیله ای است که از طریق آن خداوند با ما سخن می گوید. هنر زندگی، در یافتن این پیام هاست. «Malcom Muggeridge»
کی می تونه ادعا کنه که خدا حرفای ما رو نمی شنوه؟ کی می تونه ادعا کنه که خدا با ما حرف نمی زنه؟ او که آنقدر مهربونه که می تونه این همه زیبایی و نعمت را برای سایر موجودات زنده خلق کنه، چطور می تونه تحمل نامهربونی ها رو داشته باشه؟! پس به خاطر این همه مهربونی خدا بیاییم با هم مهربون باشیم… همونطور که او می خواد…
خدایا از صمیم قلب آرزو دارم در این دنیا تا زمانی به من مهلت زندگی بده که به اندازه ظرفیتم، مفهوم هستی و اسرار خلقت را درک کنم و به بینشی برسم که از این مفاهیم، مفهوم مرگ و مراجعت به سوی تو را بفهمم.
راستی به همه کامنتاتونم جواب دادم
شاید آدم باید ده بار به دنیا بیاید تا معنای برخی مفاهیم را متوجه شود. گاهی هم فشرده ای از داستان زندگی موجودات هستی و تقدیر آنان بتواند ما را در درک حقایق هستی راهنمایی کند. اما بعضی ها می توانند با یک بار زندگی هم بسیاری از مفاهیم را درک کنند و در درک آن ها به سایرین هم کمک کنند. به نظر من این افراد برگزیدگان خداوند هستند که قطره ای از دریای بیکران حکمت خویش را در وجودشان می دمد. امیدوارم با مطالعه اندیشه این برگزیدگان، نظری به اندیشه های خویش بیاندازیم و در فکرت حقیقت خلقت اندکی انصاف داشته باشیم. اگر چنین شود، بیش از پیش مبهوت عظمت ذات پروردگار می شویم. پس خالقی این چنین حکیم شایسته پرستش است. در این راستا دو تا Powerpoint قشنگ اینجا گذاشتم. برای دریافت، روی عکسها کلیک کنید.