خلاصه کم کم آخرین جلسه هر کلاس رو هم پشت سر می ذاریم و خداحافظی می کنیم. بعضی وقت ها هم به قول خودم، وصیت ها مو می کنم که مثلا سوالات رو این جوری می دم و اونجوری بخونید. بعضی ها هم می گن شیرینی شب یلدا بدید و وقتی ام حاضر می شم شیرینی بدم می گن نه از این شیرینی ها نه از اون شیرینی ها!! می گم کدوم شیرینی ها؟! مگه چن جور شیرینی داریم؟ خلاصه متوجه شدم بچه ها به شوخی می گن، بابا نمونه سوال بدین… بیسد بدین…می گم ببینین، حاضرم شیرینی بدم (که دادم). اما اگه نمونه سوال می خواین، بیایین تو سایتم  دانلود کنین. بعدش که شیرینی رو میل کردن تازه شرو می کنن به چکش زدن که از مطالبی که خوندیم، حذف کنین… بابا آخه خدا رو خوش می آد این همه زحمت بکشیم و بکشین و بازم حذفشون کنین؟! آخه برای چی؟ اما نه… تیغشون نبرید… درسته شیرینی دادیم ولی نه از اون شیرینی ها بلکه از این شیرینی هاو بعدش هم گفتم به جای مطالبه از اون شیرینی ها برین در شب بلند یلدا شرو کنین درس خوندن و هی شیرینی نخاین. کلکشون نگرفت. آخه قرار شد مطلبی رو حذف نکنیم و همشو بخونن… خدا شب امتحان به من رحم کنه که چه قدر لعن پشت سرمه که می خوان بگن بابا هی می گیم از از اون شیرینی ها… هی از این شیرینی ها می ده!! حالا چی کار کنن با این همه درس که رو هم جم شده؟! البته در مورد بعضی ها…

آخیش! این ترم هم داره رو به آخر می ره!

همش می شنویم که دانشجوها می گن خسته شدیم، هی درس بخونیم و هی کار کلاسی انجام بدیم. اما ما استادا هم یک ماراتون را پشت سر می ذاریم. همش می خوایم به روز باشیم، بهترین منبع رو معرفی منیم، با سیر سوالات ارشد و دکتری، دانشجوهامونو همراه کنیم، اطلاعات جنبی به اونا بدیم، با خیل سوالاتشون مبنی بر ابهام در آینده شغلی و بعضی وقتا خانوادگی شون رو به رو هستیم و باید مثل یک انسان متعهد به همه اونها نظر بدیم… خلاصه اگه هر چی ام بگم تازه می رسیم به این روزاکه باید سوال طرح کنیم. وای اگه تستی باشه، که هیچ  مثلا باید برای سه درس گاهی تا ۱۲۰ تست طرح کنیم. خوب این تازه طرح اونه. بعد باید تایپ و ویرایش بشه، بعد سره موقع به آموزش تحویل بشه. روز امتحانم باید سر جلسه بشیم و همه جور سوال و یا انتقادی را پاسخ بدیم بعد تازه اول کاره تصحیح اوراق و جمع بندی تک تک فعالیت های دانشجوها و بعدشم مجموع نمره. بعد بریم تو سایت نمره ها را با دقت بسیار زیاد وارد کنیم و یک هفته هم به همه اعتراض ها جواب بدیم و خلاصه دوباره نمره ها رو تائید کنیم و … اوه تازه تا تکون نخوردیم ترم بعدی شروع می شه و درس ههای جدید و بعضی وقت ها گرایش های جدید و سرفصل های تازه و روز از نو و روزی از نو… این تازه یکی از کارامونه. اگه یا دانشگاه دیگه هم کوچولو همکاری داشته باشیم که اونم اضافه می شه. داوری مقالات… طراحی سوال… شرکت در همایش ها… راهنمایی پایان نامه ها… تازه مسئله ارتقای خودمون هم مطرحه باید در اون حوزه هم فعال باشیم. اگه نجنبیم هویجوری می مونیم رو هوا و…. اوه نفسم بند اومد .. پس این تابستون نیومد؟!… اوه تازه انتظارات خانواده هنوز موند… باشه برای بعد

دیروز یکی از دانشجوهام پرسید، چطور می توانید ارتباط خوبی با دانشجوهاتون برقرار کنین و اثر مثبتی روی اونا بذارین؟ بی درنگ گفتم: سعی می کنم تا جایی که امکان داره قلبمو از ناخالصی ها و حسادت پاک کنم تا این که مثل یه جام بلورین شفاف بشه اون وقته که هر کسی باهام ارتباط برقرار می کنه عکس خودشو توی این جام می بینه و وقتی خودشو ببینه می تونه صاقی و جلایی اونجا پیدا کنه که همیشه دتیالش می گشت و دیگه دلش نمی خواد بیرون بره. او گفت چه تعبیر جالبی!!