نمی دونم لزومی به این کار هست یا نه؟! بالاخره همه روزا روز زن هستند و همه روزا روز مادرند. این که ما بخوایم  قدردانی از مادر داشته باشیم، حتماً نباید منتظر رسیدن این روز بشیم.

به نظر من هر وقت که احساس کردیم که موقع قدردانی ار مادرها و کلاً خانم هاست، باید وارد عمل بشیم و قدردانی کنیم.

دوستان زیادی بهم تبریک گفتن و من هم به خیلی ها تبریک گفتم. اما فکر کنم به خاطر امتحانات این وروجک ها، سر همه مامانا شلوغه و اصلاً اونا حس اینو که یادشون بیافته امروز همه ازشون قدردانی می کنن رو ندارن!!!

کاش می شد بعد از کنکور روز مادر بود!! آخه اسن روزا خیلی از مادرا کنکور دارن. تازه خیلی خیلی هاشون هم امتحان نهایی و امتحان علوم و از این جور چیزا دارن!!

راستی مامانا در طول عمرشون چندتا دیپلم می گیرن؟! من که فکر کنم در حال اخذ ۵ امیش هستم!! بابا والا ما همون یکیش رو هم بسمونه. اما مثل این که ما مامانا  دیپلم ردی هستیم. خوب فکر کنم این دیپلم آخریش باشه! تازه باید کنکور بدم و ببینم دانشگاه چی قبول می شم؟

خوب روز مادر وسط این همه امتحان مبارک!! راستی دانشجوهامو نگفتم! روز اونا هم مبارک. ایشالا امتحاناشونو خوب می دن. ما رو هم دعا می کنن.

اینشتاین گفته: تمام ارزش تمبر پستی توانایی آن به چسبیدن به چیزی است تا زمانی که آن را برساند. مانند تمبر پستی باشید؛ مسابقه ای را که شروع کرده اید، به پایان برسانید.

خوب من هم می تونم اقرار کنم اگه اینشتاین میگه من هوش خوبی ندارم و فقط روی مشکلات زمان زیادی می گذارم، من هم چیزهایی رو که به دست آورده ام از لطف خدا← محبت اطرافیان← پشتکار← باز هم پشتکار← و باز هم پشتکار در داشتن پشتکار بوده است.

حسن این کلیدهای موفقیت اینه که در دسترس همگان هست: لطف خدا همیشه شامل حالمونه، محبت اطرافیان هم که غالیاً هست(  اگه عدو شود سبب خیر گر خدا خواهد را قبول داشته باشیم)، میمونه پشتکار که دست خودمونه که چه قدر اونو در خودمون و دانشجوها و بچه هامون پرورش داده باشیم. یک درصد هم برای ارث می مونه که چون لطف خدا رو داریم، خیلی نمی تونه اثرگذار باشه.

روی سخنم بیشتر با اونایی که جوابای آزمون ارشدو گرفتن و کنجکاون که دیگران از چه راهی موفق شدن؟! اینشتاین بازهم میگه: من درباره خیلی چیرا کنجکاوم. مثلا می خوام بدونم چگونه یک شخص موفق است و شخص دیگری شکست می خورد؟ خلاصه جواب این سوال رو به راحتی میشه از حرفهای او دریافت.

به خودم می بالم که خدای مهربونی چون تو دارم. خدایا همین جا دعا می کنم دلای شیشه ای همه آدم های گل را مثل شبنم صبحگاهی بهاران، زلال کن تا یه بار دیگه مهربونی رو توش ببینن و اونوقت اگه تونستن سراغ چیزایی غیر از مهربونی برن. الهی آمین

تو راه خیلی به این موضوع فکر کردم. تا این که به کلاس رسیدم و در میانه های کلاس یه فرصتی پیش اومد و موضوع را این طور مطرح کردم که هر وقت می خوایم به کسی محبت کنیم زود یادمون می افته که ممکنه به خودشیرینی و پاچه خواری متهم شیم!!

اونوقت پشیمون می شیم و نه به فکر محبت کردن می افتیم و نه به فکر جلب محبت!! بعدش می شیم آدم های تنهایی که امروز می بینیم!! باید تا دیر نشده توی دلامون یه خونه تکونی داشته باشیم و بگردیم راه های محبت کردن را دوباره غبارروبی کنیم. چون احتمالا خیلی وقته که از ترس اتهام های جورواجور! فقط به مامان و بابامون و آدم های خیلی نزدیک فامیل محبت کرده ایم. از هیچ چی هم نترسیم و نگیم که دیگران چی می گن؟! ما محبت کنیم و بعدش آثار اونو تو زندگی مون دوباره بچشیم. فکر کنم این داروی افسردگی ما شهرنشین ها هم باشه و ما رو از تنهایی در بیاره. آخه خدای مهربون برامون یه عالمه دوست آفریده که همشونو تنها گذاشتیم!!! می گید نه!! امتحان کنیم.

کی می تونه ادعا کنه که خدا حرفای ما رو نمی شنوه؟ کی می تونه ادعا کنه که خدا با ما حرف نمی زنه؟ او که آنقدر مهربونه که می تونه این همه زیبایی و نعمت را برای سایر موجودات زنده خلق کنه، چطور می تونه تحمل نامهربونی ها رو داشته باشه؟! پس به خاطر این همه مهربونی خدا بیاییم با هم مهربون باشیم… همونطور که او می خواد…

خدایا از صمیم قلب آرزو دارم در این دنیا تا زمانی به من مهلت زندگی بده که به اندازه ظرفیتم، مفهوم هستی و اسرار خلقت را درک کنم و به بینشی برسم که از این مفاهیم، مفهوم مرگ و مراجعت به سوی تو را بفهمم.

راستی به همه کامنتاتونم جواب دادم

امیدوارم بعد از عید بتونیم از این ۸- ۹ هفته باقی مونده حداکثر استفاده رو ببریم. من هم سعی می کنم بیشتر از پارسال معلم خوبی باشم. با همکارانم بیشتر همکاری کنم و با دوستانم بیشتر همدلی. برای همتون آرزوی بهروزی دارم. راستی قالب جدید قشنگه؟ سلیقه پدرام ه.

خوب ترم بعد هم به طرفه العینی می رسد و عمرها است که صرف آن می شود. چه بهتر خود از زمان هایی که از این عمر نازنین و سالهای شباب صرف می کنیم، بیشترین بهره را ببریم. دچار لغزش نشویم و اگر درس می خوانیم واقعاً درس بخوانیم. درس را برای درس بخواهیم و مدرک در اولویت های بعدی مان باشد. خدایا خودت راهنمایمان باش.

در شروع ترم جدید برای همه شما آرزوی موفقیت و بهروزی دارم. ان شاء ا… آنهایی هم که امتحان ارشد دارند در این امتحان بزرگ موفق باشند و رشته ها و گرایش های خوب را در دانشگاه های خوب و معتبر قبول شوند. برای همه آن ها آرزوی سعادت و سلامت دارم.