خوب همه ایران یکپارچه و هم زبانند برای این که بگن برای زن ایرانی یک روز را در نظر گرفته اند. خوب چیز خوبی است. از هیچی که بهتره!

نمی دونم لزومی به این کار هست یا نه؟! بالاخره همه روزا روز زن هستند و همه روزا روز مادرند. این که ما بخوایم  قدردانی از مادر داشته باشیم، حتماً نباید منتظر رسیدن این روز بشیم.

به نظر من هر وقت که احساس کردیم که موقع قدردانی ار مادرها و کلاً خانم هاست، باید وارد عمل بشیم و قدردانی کنیم.

دوستان زیادی بهم تبریک گفتن و من هم به خیلی ها تبریک گفتم. اما فکر کنم به خاطر امتحانات این وروجک ها، سر همه مامانا شلوغه و اصلاً اونا حس اینو که یادشون بیافته امروز همه ازشون قدردانی می کنن رو ندارن!!!

کاش می شد بعد از کنکور روز مادر بود!! آخه اسن روزا خیلی از مادرا کنکور دارن. تازه خیلی خیلی هاشون هم امتحان نهایی و امتحان علوم و از این جور چیزا دارن!!

راستی مامانا در طول عمرشون چندتا دیپلم می گیرن؟! من که فکر کنم در حال اخذ ۵ امیش هستم!! بابا والا ما همون یکیش رو هم بسمونه. اما مثل این که ما مامانا  دیپلم ردی هستیم. خوب فکر کنم این دیپلم آخریش باشه! تازه باید کنکور بدم و ببینم دانشگاه چی قبول می شم؟

خوب روز مادر وسط این همه امتحان مبارک!! راستی دانشجوهامو نگفتم! روز اونا هم مبارک. ایشالا امتحاناشونو خوب می دن. ما رو هم دعا می کنن.

هی! آخیش. امتحانارو گرفتیم. حالا مونده تصحیح اوراق. از اون سخت تر جمع زدن نمرات. این که جلوی اسم هر دانشجویی که می رسی تا نمرشو وارد کنی، سه حالت پیش میآد:۱- چهره دانشجو رو به یاد می آری. اون وقت یاد فعالیت های کلاسی، حضورها، عدم  حضورها و ادامس جویدن تو کلاسو حواس اینور و اونور بودن. تازه اس ام اس بازی ها هم به کنار.۲- حالت دوم اینه که چهره اونو یادت نمی آد و هی فکر می کنی که خدایا این دانشجو کدوم دانشجو بود؟ بعد سری می زنی به لیست حضور و غیاب ببینی چیزی کنار اسمش نوشتی یا نه؟۳- در حالت آخر چهره دانشجو یادت می آد و کارهاشم در نظر می گیری و می خوای نمراتو جمع بزنی که می بینی مجموع نمرات کمه. هی دنبال کارای خوب او در طول ترم می گردی که به یه بهونه ای نمره اش رو ببری بالا. اون وقت،قیافه ات تماشایی می شه… اما اگه مجموع نمرات بالا باشه اون وقت هم سر دانشجو بالس و هم سینه استاد گشاد. مگه نه؟